Samenleving en Integratie.

De huidige samenlevingen, zowel menselijke als dierlijke, zijn geëvolueerd van solitair levende individuen naar het leven in groepen.

Zoals in de evolutietheorie van Darwin, die gaat over de biologische ontwikkeling van de soorten, sprake is van het overleven van die eigenschappen die het meeste voordeel opleveren voor het voortbestaan van de soort, zo zal dit ook gelden voor de sociale ontwikkeling.
Blijkbaar is de ontwikkeling in de richting van het samenleven in groepen soms voordeliger dan een solitiar bestaan. Dat dit niet voor alle soorten geldt, blijkt uit het feit dat er heel wat diersoorten wel een solitair leven leiden. Het leven in groepen geldt bijvoorbeeld voor dieren als wolven, runderen, olifanten, apen en ook voor  mensen. Deze samenlevingen zijn naarmate de soort een hogere intelligentie heeft bereikt steeds complexer geworden. Waarschijnlijk is dat voor die soorten voordeliger. Dit laat jarenlang onderzoek, uitgevoerd door Frans de Waal bij diverse apensoorten, ook zien. Hieruit blijkt dat er in die groepen vaste leefregels gelden, waaraan ieder individu zich dient te houden. Deze leefregels zijn specifiek voor iedere groep, waarschijnlijk afhankelijk van vroeger opgedane ervaringen. De regels en gewoonten die voordelig bleken voor de samenleving als geheel, werden doorgegeven aan het nageslacht, van generatie op generatie, tot op de huidige dag.
Individuen uit andere groepen, die zich willen aansluiten, zullen zich volledig moeten conformeren aan de leefregels en gewoonten van de nieuwe groep, zo niet volgt verstoting, of erger. In het geval dat een hele groep “vreemdelingen” zich wil indringen in de leefgemeenschap volgt oorlog.
Het meest complex zijn de menselijke samenlevingen, die op dezelfde wijze een evolutie hebben doorgemaakt, gebaseerd op dezelfde principes. Ook hier zijn veel regels en gewoonten ontstaan in het verleden die voordelen voor de samenleving boden. Deze werden ook doorgegeven aan volgende geslachten. Het verschil met de eerder genoemde gemeenschappen is dat hier ook bewust wetten en regels werden opgesteld, als men van mening was dat dit voordelig was voor de gehele gemeenschap.
Ook hier zijn er aanzienlijke verschillen in leefregels, gewoonten, maar ook in cultuur en religie, tussen de bestaande menselijke gemeenschappen. Ook hier zullen er conflicten ontstaan als  “vreemdelingen” die zich willen vestigen zich niet voldoende aanpassen. Dan volgen er ook sancties als negeren, minachting, uitschelden pesten, etc.
Ook hier zullen nog veel grotere conflicten ontstaan als groepen “vreemdelingen” zich willen vestigen. Deze zullen zich niet zo gemakkelijk volledig conformeren aan de regels en gewoonten van de betreffende samenleving. Bij apengemeenschappen leidt dit onherroepelijk tot oorlog.
Om dit te vermijden is de enige mogelijkheid proberen om te voorkomen dat de “nieuwelingen” zich gaan isoleren in gesloten gemeenschappen binnen de bestaande samenleving en de nieuwelingen te laten integreren in de samenleving.
 In Nederland is een poging gedaan, op een heel voorzichtige manier, zonder dwang, hopende op de medewerking van de “nieuwelingen”. Heel voorzichtig om maar niemand te “kwetsen”. Het mocht ook niet te veel kosten. Er werd vanuit gegaan dat de nieuweling wel bereid was zich aan te passen op vrijwillige basis. Hier en daar werd wel een handje geholpen maar niet gestructureerd.
Op Nederlandse gemeenschap werd een beroep gedaan om de nieuwelingen te accepteren, zonder verdere voorwaarden. Het bleek niet zo gemakkelijk, men heeft het opgegeven, het was mislukt.
Er moest dan maar een “multiculturele samenleving” worden opgebouwd.
Het gevolg was dat men de nieuwelingen aan hun lot overliet en deze zich terug trokken in gesloten groepen al naar gelang hun afkomst en cultuur.
Hierdoor werd de gemeenschap in zijn geheel niet “multicultureel”, maar ontstonden er “veel culturen”. De multiculturele samenleving werd “het multiculturele drama” volgens de titel van een essay van P. Scheffer.
Er zit niets anders op dan het opnieuw te proberen met integratie, maar dan op een niet vrijblijvende manier en goed gestructureerd. Daarvoor zal een grote inspanning van de gehele samenleving noodzakelijk zijn, zowel financieel als wat betreft persoonlijke inzet van de direct betrokkenen.
Vooral speciale opleidingsprogramma’s die verplicht zijn voor de nieuwelingen, ook voor diegenen die reeds in de Nederland zijn geboren. Verplicht deelnemen aan integratiecursussen in ruil voor acceptatie als volwaardig lid van de gemeenschap is niet iets dat verwerpelijk  is. We vinden het heel normaal dat er voor Nederlandse kinderen een leerplicht geldt. Waarom zouden de nieuwelingen niet kunnen worden verplicht om de Nederlandse taal te leren? Inclusief het afleggen van een examen.
Dat zal zoals gezegd veel geld kosten en zal veel inspanning vragen, maar het zal blijken dat het dan wel loont
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 × 4 =