De onvolmaakte man

Een beschouwing over de schepping van de mens en van de man in het bijzonder. Er zal worden getracht te verklaren waarom de man eigenlijk niet volmaakt is, een ongelukj?Het begint bij een geniaal Iemand die naar het schijnt oneindig en volmaakt is. Uit verschillende bronnen is op te maken dat Hij het een hele tijd geleden in Zijn hoofd had gezet om een huzarenstukje uit te voeren.

Alom wordt aangenomen dat betreffende Persoon van het mannelijk geslacht is, vandaar dat deze in alle geschriften wordt aangesproken met “Hij”. Of dat ook zo is kan in twijfel worden getrokken, zoals zal blijken uit het vervolg van deze beschouwing. We laten dit nu even voor wat het is en zullen het verder ook hebben over “Hij”. Omdat verschillende namen voor hem worden gebruikt, al naar gelang tot welke groepering men behoort en omdat Hij ten aanzien van zijn schepselen wel heel veel over zijn kant laat gaan, zullen we Hem “De oneindig genadige” noemen, afgekort “Dog”.

Het eerder genoemde huzarenstukje zou moeten bestaan uit het scheppen, uit het niets, van een hemel en heelal, met daarin een ruimte, sterren, zonnen, planeten en wat al. Op minstens één planeet, aarde genoemd, zou worden geëxperimenteerd met de inrichting. Er zouden zaken moeten komen als licht, duisternis, water, lucht en ook levend materiaal. Vooral dat laatste zou een hoogstandje worden. Daarom was het verstandig om voorzichtig te beginnen met simpele levensvormen, waarna geleidelijk, afhankelijk van het resultaat, meer complexe wezens zouden worden ontworpen tot uiteindelijk een min of meer volmaakte vorm zou worden geschapen. Deze moest zo goed mogelijk passen bij “Zijn Eigen Beeld en Gelijkenis”. Dat zou dan uiteindelijk de mens worden.

Nu is daar iets vreemd aan de hand, want naar wordt beweerd in de geschriften, is Dog volmaakt. Dat zou moeten betekenen dat “Zijn Beeld en Gelijkenis” evenzeer volmaakt zou moeten zijn of althans de volmaaktheid zeer sterk zou moeten benaderen. Dit nu blijkt niet het geval. Vooral bij “de man” is dit duidelijk niet zo.

Wat is er waarschijnlijk gebeurd?
De doelstelling van Dog was om de gehele schepping in een tijdsbestek van een week te realiseren en aan het eind van die week een rustdag in te lassen, een welverdiende rustdag mag wel gezegd worden.
Het kan zijn dat door de uitdagende doelstelling er een en ander mis is gegaan, want op de voorlaatste werkdag, de zesde dag van de geplande week, waren alleen nog maar de infrastructuur, de vogels en de waterdieren gereed en moest met de levende have op het land nog een begin worden gemaakt. Pas als laatste was de mens aan de beurt.
Ook is het mogelijk dat de ervaringen met de voorgaande wezens niet helemaal naar wens waren en dat er aanpassingen nodig bleken. Daardoor werd de tijdsdruk nog groter; we weten het niet. Wel weten we dat de deadline uiteindelijk toch is gehaald en we kennen ook het eindresultaat. En dat hapert hier en daar.

Het was uitdrukkelijk de bedoeling van Dog om alleen het ontwerp, “de Schepping”, te bewerkstelligen. Als er van verdere reproductie sprake zou zijn, zou het betreffende schepsel daar verder zelf voor moeten zorgen. Dog wilde geen productiebedrijf beginnen. Scheppen en toezien op de verdere afloop was de bedoeling.
Er wordt door sommigen verschillend over gedacht of Dog zich verder geheel afzijdig houdt en alleen toekijkt, of dat hij een vinger in de pap wil houden. Sommigen zijn van mening dat Dog zich met iedere mens persoonlijk bezig houdt. Voor dit verhaal is dit verder niet van belang en zullen we er geen aandacht aan besteden. Mogelijk is het een onderwerp voor een latere overweging.

Dus zoals gezegd moesten de schepselen zelf zorgen voor hun reproductie en daarom werden er vrouwelijke en mannelijke exemplaren voorzien. Dog had eerst nog wel geëxperimenteerd met wezens die zowel vrouwelijk als mannelijk waren, hermafrodiet ofwel tweeslachtig, maar dat bleek uiteindelijk toch niet zo succesvol en besloot maar aparte schepsels te maken met ieder een eigen geslacht: mannelijk en vrouwelijk.

Hoe is het scheppingsproces van de mens waarschijnlijk verlopen?
Aan het einde van die week, na die andere wezens te hebben bestudeerd en onder een geweldige tijdsdruk zal Dog een klomp klei hebben genomen. Wat voor klei is niet precies bekend en of dit een rol heeft gespeeld bij de kwaliteit van het uiteindelijke product kan daarom ook niet worden beoordeeld, maar er kwam waarschijnlijk heel wat boetseerwerk aan te pas. Vooral het begin zal moeilijk zijn geweest. Hoe vorm je een goede basis om op verder te werken? Dog besloot om eerst de man te maken en daarna de vrouw. Hoe dat precies moest verlopen was niet bekend, alles moest worden uitgeprobeerd. Het ontwerp moest uiteindelijk een topprodukt worden, zoals gezegd: “Naar Dog’s Beeld en Gelijkenis”.

Toen het beeld uit klei was gevormd en er op het eerste zicht goed uitzag werd dus besloten om dit de man te laten zijn. Om nu het probleem te vermijden om de allereerste vorm van het beeld van de vrouw helemaal opnieuw te moeten maken werd een stukje voorgevormde man, naar verluidt een rib, uit het beeld van de man genomen. Daarmee was er tenminste al een basis waarop verder kon worden gewerkt. Van daaruit werd de vrouw gevormd. Door de ervaring opgedaan bij de vorming van de man ging dit een stuk vlotter en was Dog aan het eind heel tevreden: Hij noemde haar Eva. Alles zat er op en eraan, precies zoals het de bedoeling was.

Juist op het moment dat Dog de beelden van Adam en Eva leven wilde inblazen en zegenen met de woorden ”Wees vruchtbaar en word talrijk”, of zoals in andere geschriften wordt vermeld “Gaat en vermenigvuldigt u”, ontdekte Hij dat er iets grondig mis was. Van dat “vruchtbaar en talrijk worden”, of dat “vermenigvuldigen”, zou niets in huis komen: Hij had vergeten Adam de middelen te verschaffen om zich voort te planten.

Het zou kunnen dat dit kwam door de enorme tijdsdruk waaronder Hij moest werken, maar er kan ook iets anders aan ten grondslag hebben gelegen. Het is goed mogelijk dat Dog niet mannelijk was. Hij behoefde zich immers niet te kunnen voortplanten. Naar verluidt is er maar één Dog en is er nergens sprake van dat er meer zouden komen. Bovendien is er ook nergens sprake van een mevrouw Dog, zodat het wel zeer aannemelijk is dat er geen nakomelingen werden verwacht. Aan de andere kant zijn er geschriften die er op wijzen dat er toch sprake is van een zoon. Maar de moeder van die zoon schijnt, althans volgens de deskundigen in deze materie, zowel tijdens de zwangerschap als na de geboorte steeds maagd ter zijn geweest. Dat wijst er dan toch op dat er op een of andere manier een ongeslachtelijke bevruchting heeft plaats gehad. Dus ook in dit geval hoeft Dog niet mannelijk te zijn geweest
Hoe dan ook is dit allemaal veel te ingewikkeld om hier uit de doeken te doen. Daarvoor is nog heel wat speurwerk nodig.

Uit dit alles zou kunnen worden geconcludeerd dat Dog niet mannelijk was en dus zou “Zijn Beeld en Gelijkenis” er ook niet mannelijk hebben moeten uitzien. Dit zou, naast natuurlijk de al genoemde tijdsdruk, heel goed aan de basis van de gemaakte fout hebben kunnen liggen.

Zoals gezegd zou Adam bij het tot leven wekken dus zonder de nodige voortplantingsmiddelen zitten. Er was geen tijd meer om helemaal opnieuw te beginnen met de vorming van een klomp klei tot een man. Er moest iets op worden gevonden, desnoods maar met een minder fraaie oplossing dan oorspronkelijk was voorzien. Er zat weinig anders op dan er maar iets aan de buitenkant aan te hangen wat toch min of meer de functies kon uitvoeren die oorspronkelijk waren voorzien. Het bleek te functioneren, het moest dan maar zo blijven, op hoop van zegen. Adam en zijn mannelijke nakomelingen zouden dan wel hun hele leven met dat bungelende zaakje blijven zitten, met alle ongemakken vandien. Denk alleen maar aan de problematische opstelling van het muurtje bij een vrije trap tijdens het voetballen. En zo is er nog wel meer. Een kwetsbaar geval en bovendien geen gezicht.

Er was nu dus helemaal geen sprake meer van een volmaakt ontwerp. De man is nu eenmaal zo en zal het er verder mee moeten doen, maar fraai is het niet. Het is onvolmaakt en dat blijft zo tot de mens uitsterft. Als Dog daarna zin heeft in een nieuwe poging, wat zeer onwaarschijnlijk lijkt na alle ellende die het huidige creatuur al heeft veroorzaakt, kan Hij zijn ontwerp alsnog vervolmaken.

Of het zo is gegaan, we weten het niet, maar alles overwegende……, het zou toch kunnen?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

tien + 6 =